Simone Bruun
Trzydziestopięcioletnia przedstawicielka w rozwijającej się spółce Madsen&Lind. Pracuje już w niej osiem lat i sieje istne spustoszenie swoim ciętym językiem, i zgorzkniałym podejściem do życia godnym nie jednej emerytowanej kobiety po menopauzie. Znajomi z pracy plotą między sobą, że sama przeżywa przedwczesne przekwitanie, ale ona tłumaczy się tym, że po prostu za długo już rozmawia ze swoim starym kompanem, Zeusem, którego podrzuca do sąsiadki zawsze, gdy wypadnie jej wyjazd biznesowy. Człowiek z kategorii tych trudnych, bo jest stuprocentową kobietą pod względem niezdecydowania i wiecznie złego humoru. Jak większość populacji ludzkiej może się poszczycić pracoholizmem, który nie objawia się jednak zostawaniem po godzinach w pracy. Ona bierze pracę do domu i tam dokańcza swoje dzieło przy butelce piwa, chińskiego jedzenia na wynos i Frankiem Sinatrą śpiewającego w tle. Kobieta samowystarczająca, która pocieszenia w samotności emocjonalnej znalazła w ramionach młodszego od siebie o całe osiem lat kochanka. W pracy ma wyglądać olśniewająco i zachwycać śnieżnobiałym uśmiechem, który w większości przypadków jest jak najbardziej wymuszony. Perfekcjonistka w pracy, ale nie w życiu. Wieczny bajzel w mieszkaniu na obrzeżach, przez który trudno się przedostać. Była kilka razy w poważnych związkach, który jeden prawie skończył się oświadczynami, ale kobiecina się wystraszyła, a jej babka przepowiedziała jej, że umrze jako stara panna, jeśli dalej będzie się tak zachowywać.
Diane Kruger
