Zwyk­le próbu­jemy dos­trzec to, cze­go nie ma...

 ...a jes­teśmy śle­pi na wiel­kie lek­cje, ja­kie życie in­sce­nizu­je przed naszy­mi oczami.

Nigdy nie spóźniasz się do pracy. Nawet w momencie, kiedy wcale nie masz ochoty wychodzić z domu, co jest niezwykłym wyjątkiem. Gdy już przychodzisz na miejsce, wszystko wygląda tak samo i nie ma żadnej różnicy. Znasz cały budynek na pamięć, jakby był twoim drugim domem, a pracownicy rodziną. Sekretarka codziennie uśmiecha się do ciebie tak samo na powitanie. Asystent przybiega na każde twoje zawołanie i robi wszystko, czego od niego wymagasz.  Na każdych spotkaniach błyszczysz, a wszystkie sprawy sądowe kończą się sukcesem. Twoja kancelaria jest jedną z najlepszych. A każdy bierze ciebie za wzór. Czy ty jednak tak naprawdę jesteś z siebie dumny? Czy podoba ci się te całe życie w bogactwie i ciągłych sukcesach? Nigdy się nad tym nie zastanawiałeś, nie miałeś na to czasu. Praktycznie, nie miałeś go na nic. Całe swoje serce i skupienie składałeś swojej pracy, bo pragnąłeś, by twoja kancelaria była jedną z najlepszych. Cały czas myślałeś o tym, coby tu zrobić, żeby zdobywać jeszcze większe sukcesy, a tym samym - więcej klientów. Powoli zaczynałeś się uzależniać. Powoli zaczynałeś zapominać o wszystkim, co działo się poza terenem Jørgensen. Byłeś ślepy na to, co działo się w twoim życiu prywatnym. I właśnie to ciebie zgubiło, bo nie zauważyłeś, kiedy wszystko powoli zaczynało się walić. Dziwiłeś się, kiedy Nanna zaczynała z tobą rozmawiać na temat tego, że za dużo czasu spędzasz w pracy. Początkowo słuchałeś, bo chciałeś znać zdanie swojej żony. Ale gdy Nanna zaczynała mówić za dużo, a jej słowa przecież wcale nie trzymały się z prawdą, przerywałeś jej i stanowczo kończyłeś dyskusje. Nie chciałeś się denerwować, nie chciałeś myśleć o Nannie jako o niewdzięcznej żonie. Na pewno szanowała twoje starania i oddanie. Zresztą, nie byłeś złym mężem, prawda? Byłeś wyrozumiały, kochający, czuły, zawsze służyłeś pomocą, ważne było dla ciebie szczęście Nanny. Więc czemu dostrzegałeś po pewnym czasie w jej oczach smutek? A twój przyjaciel? Czemu zaczął ciebie unikać? Nie odzywał się przez dłuższy czas, a gdy się już spotykaliście, to miałeś wrażenie, że jak najszybciej Vincent chce zakończyć spotkanie. Nie wiedziałeś o co chodzi. Czemu wszystko powoli zaczynało się tak diametralnie zmieniać? A może zawsze tak było, tylko ty tego nie dostrzegałeś? Kiedy zacząłeś się już tym interesować, było za późno. Vincent dziwnie odwrócił się od ciebie, jakby ukrywał coś przed tobą. A Nanna? Nanna po części wciąż była z tobą i może dzisiaj byłoby wszystko dobrze, gdyby nie Mathilde, która stanęła ci na drodze już drugi raz i skomplikowała wszystko. Świadomość tego, że jesteś ojcem, o czym nie wiedziałeś przez ostatnie sześć lat przerastała ciebie, jak i również Nannę. Ty jakoś dawałeś sobie radę, bo odkąd pamiętasz, zawsze byłeś silny i gotowy zmierzyć się z wyzwaniami. Jednak nie Nanna... Ją wszystko powoli zaczynało męczyć. Poddała się. A ty ją tym samym straciłeś. Nie obwiniałeś jej jednak o to. Jedynie siebie.
Teraz chcesz wszystko doprowadzić do porządku. Chcesz, by Nanna wróciła do ciebie, do domu. Chcesz, by ci wybaczyła, dała jeszcze jedną szansę. Chcesz wszystko naprawić. ale wiesz, że nie jest to łatwe. Dopiero teraz uświadomiłeś sobie, jak życie jest skomplikowane i trudne. Ale jest chyba za późno, Niels, prawda?

Niels Jørgensen

30 lat (21 października 1983, Kopenhaga). Adwokat i właściciel kancelarii adwokackiej. Zamieszkuje apartament w centrum miasta. Ojciec Duńczyk, matka Angielka. Niedawno dowiedział się, że jest ojcem sześcioletniego Nikolaia. Od pewnego czasu pracoholik. Przez ostatnie wydarzenia jego życie powoli zaczyna się walić. W trakcie rozwodu.

Pierwszy raz powiem szczerze, że karta mi się

nie podoba, co jest dziwne, bo lubię pisać karty

i przeważnie mi się podobają ;o No cóż, w

między czasie poprawię, o!

Wątki oczywiście tak, po to tu jestem :) Zaczynam, wymyślam.

Bez ograniczeń :D Lubię długie wątki, lanie wody mi nie przeszkadza,

bo zdarza się każdemu. Nie lubię krótkich wątków.

Odpisuje nie po kolei, ale regularnie. Zazwyczaj kiedy mam

natchnienie, dużą wenę.

W słowach wyjaśnień - Niels, to pracoholik. Jest to mężczyzna

cichy, nietowarzyski za bardzo. Ale jednak sympatyczny i życzliwy.

Nanna (żona) i Vincent (przyjaciel)

do wzięcia :) W tytule Paulo Coelho.